świecie/boże

gdybyś uczynił mnie  wilkiem albo kamieniem 
wiedziałabym dokładnie co robić

lecz Ty 
rozdwoiłeś mnie w środku

świat się rozszerza
mogę wybierać 
wybierając tworzę

w pustce

otacza mnie jej smutek
i nienasycenie

lecz czasem
nad czystym potokiem
wśród plusków i blasków niby mai
czuję ufność
że wszystko ma sens

sens
wielkie jabłko kosmosu
obiecuje samo siebie
w nagrodę

a ja mu wtedy
wierzę